Nitro magazine official logo
Life

Marilyn Manson: Έκλεινε τις γυναίκες σε κλουβί, είχε πίνακα ενός serial killer και τοίχους γεμάτους σβάστικες και…αιδοία

Το Rolling Stone βγάζει στη φόρα τα άπλυτα του Marilyn Manson και σκιαγραφεί έναν άνθρωπο που θα έπρεπε από καιρό να έχει μπει σε φυλακή

Marilyn Manson

Συμπάθεια για τον Διάβολο. Με αυτόν τον τίτλο είχε κάνει πίσω στο 1997 το πορτραίτο του Marilyn Manson το Rolling Stone. 24 χρόνια μετά, αλλάζει το narrative και δεν υπάρχει πια καμία συμπάθεια. Ο άνθρωπος που πήρε το stage name του από τη Marilyn Monroe και τον Charles Manson, δεν είναι πια μια εκκεντρική φιγούρα. Είναι ένας κακοποιός.

Τον τελευταίο χρόνο έχουν βγει δημόσια και μέσω δικαστηρίου 12 γυναίκες που τον κατηγορούν για κακοποίηση στα όρια της δολοφονίας. Σε κάθε καταγγελία που έβλεπε το φως της δημοσιότητας, ο Marilyn Manson απαντούσε διά των δικηγόρων του πως ό,τι έκανε, ήταν συναινετικό.

Όμως όλα όσα βλέπουν το φως στο story του Rolling Stone, είναι αποτρόπαια. Ο Marilyn Manson, κατά κόσμο Brian Warner, ένα παιδί από το Οχάιο, είχε δείξει από μικρός τις διαθέσεις του, αφού σε ηλικία 28 ετών είχε παραδεχτεί πως κακοποιούσε τη μητέρα του. Ένας φίλος του στις αρχές των 90’s, τον θυμάται να την κυνηγάει με ένα τσεκούρι γιατί «εμφανιζόταν πάντοτε την πιο ακατάλληλη στιγμή η σκύλα».

«Είμαι γιος της μαμάς μου. Είχα μια περίεργη σχέση μαζί της ως παιδί, γιατί ήταν κακοποιητική. Από τη μεριά μου όμως» γράφει στην αυτοβιογραφία του και μάλιστα υπάρχει ένα περιστατικό όπου μια μέρα της επιτέθηκε με ένα μπουκάλι άρωμα και την κατατρόμαξε, επειδή θεωρούσε πως είχε απατήσει τον πατέρα του.

Σε ένα άλλο σημείο της αυτοβιογραφίας περιγράφει πως είχε στα σόου του μια κοπέλα, τη Nancy, την οποία έδενε με λουρί και τη χτυπούσε επί σκηνής. «Ήταν κλειδωμένη σε ένα κλουβί και τη χτυπούσε, την κλωτσούσε» θυμάται ένας συνεργάτης του τότε. Είχε σχεδιάσει μάλιστα ο Marilyn Manson μαζί με ένα άλλο μέλος της μπάντας, να δολοφονήσουν τη Nancy, όμως τελικά δεν το έκαναν.

Με τον μπασίστα Twiggy Ramirez, είχαν σταμπάρει μια γυναίκα που δούλευε σε ένα εμπορικό και της τηλεφωνούσαν κάθε μέρα, της έλεγαν πως ξέρουν που μένει και πως μια μέρα θα την βιάσουν στο πάρκινγκ και μετά θα την λιώσουν με το ίδιο της το αυτοκίνητο!

Ο Marilyn Manson δεν είναι ένα προσωπείο, αλλά μια εγκληματική πραγματικότητα

Αυτό γράφει ο ίδιος ο Marilyn Manson, που σε πολλές συνεντεύξεις και συζητήσεις με φίλους μιλούσε για τον βιασμό σαν μια όμορφη πράξη, σαν κάτι που τον γοήτευε και τον ερέθιζε. Σε άλλες περιπτώσεις έφτανε στο σημείο να δείχνει σε φίλους του βίντεο με σεξουαλικές του πράξεις με κοπέλες που δεν γνώριζαν ότι τις βιντεοσκοπεί.

Όλα αυτά, μέχρι να εμφανιστούν οι καταγγελίες, εκλαμβάνονταν από πολλούς ως κομμάτι της περσόνας του κι ως μέρος ενός act στο όνομα της «ελευθερίας του λόγου». Τα πράγματα όμως είναι πολύ πιο σοβαρά απ΄όσο ακούγονται. Και ακούγονται, ούτως ή άλλως, πολύ σοβαρά.

Πίσω στο 2010, όταν ο Marilyn Manson νοίκιασε ένα διαμέρισμα πάνω από μια κάβα στο δυτικό Χόλιγουντ. Ο προηγούμενος ένοικος είχε εκεί ένα στούντιο ηχογράφησης για ηλεκτρονική μουσική και είχε φτιάξει ένα κλουβί από γυαλί με σκοπό να παράγει uptempo house μουσική.

Ο Marilyn Manson μετέτρεψε τον θάλαμο σε ένα Bad Girls Room, δηλαδή ένα κλουβί όπου συνήθιζε να κλείνει εκεί τις γυναίκες με τις οποίες συναναστρεφόταν και συνεργάτες του, για να τους βασανίσει ψυχολογικά. Ειδικά τις εκάστοτε συντρόφους του, τις έκλεινε εκεί για ώρες με την παραμικρή αφορμή. Μπορούσαν να τον εκνευρίσουν όλα.

Η Ashley Walters, μια από τις κατήγορους του Marilyn Manson, περιγράφει πως ο πρώην σύντροφός της απολάμβανε να λέει στους άλλους για το δωμάτιο. «Πάντοτε το έλεγε ως αστείο, είχε έναν τόνο κομπορρημοσύνης». «Δεν είδα ποτέ κάποια γυναίκα μέσα, αλλά ήταν κοιμός τόπος πως έτσι το αποκαλούσαν όλοι» είχε πει ο συνεργάτης του, Ryan Brown. «Αν κάποιος είναι άτακτος, τον κλειδώνω εκεί και έχει ηχομόνωση» είχε πει ο ίδιος ο Manson σε συνέντευξή του το 2012.

Η Ashley Morgan Smithline, επίσης τον μηνύει για σεξουαλική κακοποίηση και παράνομη φυλάκιση, έζησε πάνω από μία φορές το περιστατικό. «Στην αρχή το παρουσίαζε ως κάτι κουλ. Μετά το έκανε να ακούγεται ως μια μορφή ποινής. Ακόμα κι όταν ούρλιαζα, κανείς δε με άκουγε. Πρώτα πολεμάς και μετά απολαμβάνει να σε βλέπει να αγκομαχάς. Έμαθα ότι δεν έπρεπε να το πολεμώ, γιατί αυτό του έδινε ό,τι ζητούσε. Ταξίδευα κάπου αλλού με το μυαλό μου» εξηγεί για το δωμάτιο σε μέγεθος ντουλάπας, όπου είχε κλειστεί κάμποσες φορές.

Λάτρης ενός serial killer και των ναζιστικών συμβόλων

Το Bad Girls Room δεν ήταν η κορωνίδα της διαστροφής του Marilyn Manson. Κάποτε τον τοίχο του σπιτιού του «κοσμούσε» ένας πίνακας του John Wayne Gacy, του διασημότερου serial killer στις ΗΠΑ, που είχε σκοτώσει 30 και πλέον παιδιά και στον οποίο βασίστηκε ο κλόουν του The It. Άλλα διακοσμητικά στοιχεία ήταν οι σβάστικες, κομμένες φωτογραφίες από περιοδικά πορνό, αίμα, αιδοία, ενώ είχε γράψει με σπρέι πάνω από το κρεβάτι του τη λέξη AIDS.

«Τα χαλιά, τα έπιπλα, οι διακοσμήσεις, ήταν όλα μαύρα, όπως και οι κουρτίνες. Δεν επέτρεπε να μπει φως σε κανένα δωμάτιο, κάποιες φορές για 24 ώρες το 24ωρο. Η θερμοκρασία ήταν σχετικά κρύα. Αν κάποιος έβαζε τον θερμοστάτη πάνω από τους 18 βαθμούς, ο Marilyn Manson εξοργιζόταν και ξεσπούσε καταστρέφοντας έπιπλα» αναφέρει ένας φίλος του στο παρελθόν. Στο σπίτι του έβρισκε κάποιος μέχρι κι ένα κουτί με Zyklon B, το αέριο που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί για να σκοτώσουν τους Εβραίους στους θαλάμους. Ο Manson δε δίσταζε να το δείχνει σε καλεσμένους του Εβραίους με περηφάνια.

Μια πρώην κοπέλα του αποκαλεί το διαμέρισμα του ένα μαύρο ψυγείο. Μια άλλη ντουλάπι κρέατος. Σε αυτό το σπίτι ο Manson προέβη σε κατ΄εξακολούθησιν βιασμό πνεύματος, σώματος και ψυχής, που κατέστρεψαν τις κοπέλες διά παντός. Μέχρι και σήμερα φέρουν τραύματα, έχουν κρίσεις πανικού και μετατραυματικό στρες.

Η Sarah McNeily πήγε πρώτη φορά στο σπίτι του Manson μία βδομάδα μετά τη γνωριμία τους κι ενώ στο διάστημα αυτό την φλέρταρε διαρκώς και παρουσιαζόταν ως ένας τύπος που θα κάνει το κάτι παραπάνω για εκείνη. «Ήταν πολύ χαρισματός, ζεστός και καλοσυνάτος. Έκανε τα πάντα για να κερδίσει την εμπιστοσύνη σου. Έμοιαζε ευάλωτος. Αλλά ταυτόχρονα μάθαινε και για μένα, τι με “πείραζε” και πώς θα μπορούσε να με αιχμαλωτίσει στη συνέχεια».

«Το πρώτο σημάδι ήταν όταν μου είπε πως με αγαπάει στη διάρκεια του σεξ. Σταμάτησα και του φώναζα “τι στον διάολο μου είπες μόλις; Βγαίνουμε μόλις μια εβδομάδα”. Αυτός ήθελε να διαλέξω νυφικό. Ήθελε να κάνω το παιδί του. Δεν είχα βιώσει ποτέ ξανά τέτοια σχέση, γιατί ήταν ψεύτικη. Ήταν τρομακτικό. Η μάσκα του είχε βγει και τώρα πια φαινόταν τι ήταν ικανός να κάνει» θυμάται.

«Όταν ασκούσε σωματική βία ήταν μια ανακούφιση, γιατί σε είχε διαλύσει πριν πνευματικά και ζητούσες απεγνωσμένα ένα τέλος»

Η κορύφωση της συμπεριφοράς του απέναντι της ήρθε στο κλιπ για το τραγούδι Born Villain το 2011 που σκηνοθετούσε ο Shia LaBeouf. Η McNeily τον βοηθούσε να διαλέξει παντελόνι για το γύρισμα, όταν εκείνος ορίστηκε. «Με πέταξε στον τοίχο και είχε στο χέρι του ένα ρόπαλο του baseball και είπε ότι θα μου λιώσει το κεφάλι με αυτό. Η σωματική βία ήταν σχεδόν ανακούφιση. Γιατί η πνευματική βία που σου ασκεί, είναι σαν να μολύνει τον εγκέφαλο σου, σου κάνει πλύση και θες μόνο να σταματήσει».

Από την οργή του Marilyn Manson δεν ξέφυγαν ούτε οι συνεργάτες του. Ένας αναφέρει ότι μια φορά «με χτύπησε άσχημα. Μετά γελούσε με αυτό. Με χτύπησε με ένα σκαμπό και τον είδα να φεύγει μειδιώντας για να πάει στη σκηνή». Πάρα πολλοί που δούλεψαν μαζί του, ακόμα και υπάλληλοι του, λένε πως ο Marilyn Manson επιχειρούσε διαρκώς να τους σπάσει το ηθικό με εκφοβισμό. «Όλοι λάμβαναν κάποια στιγμή ένα μήνυμα που έλεγε “Μην παίζεις μαζί μου”. Άλλες φορές συνήθιζε να σου λέει “μη με κοιτάς, θα σε σκοτώσω. Θα σε πετάξω έξω από τον κύκλο και κανείς δε θα νοιαστεί για σένα”».

12 γυναίκες έχουν βγει μπροστά τον τελευταίο χρόνο, με τις περιπτώσεις της ηθοποιού Evan Rachel Wood, της Rose McGowan και της Esme Bianco να έχουν λάβει περισσότερη έκταση. Για όλους τους κατήγορους ο Marilyn Manson έλεγε για 25 χρόνια την αλήθεια δημόσια και κρυβόταν πίσω από την περσόνα που είχε χτίσει, έχοντας τη στήριξη της μουσικής βιομηχανίας. Η έρευνα του Rolling Stone, αποτέλεσμα συλλογής πληροφοριών από δικαστικά έγγραφα και από συνεντεύξεις με 55 ανθρώπους σε διάστημα 9 μηνών, αποτυπώνει την ίδια αλήθεια, αλλά αυτή τη φορά δεν υπάρχει προσωπείο…

follow us on social media