Πίνακας Περιεχομένων
    1. Τέξας, μια χώρα μέσα στις ΗΠΑ
    2. Η ισχυρότερη δημοκρατία (;) του κόσμου

    13. 126. Ο πρώτος αριθμός είναι τα περιστατικά πυροβολισμών σε σχολεία στις ΗΠΑ από το 2012 που έγινε το πιο αιματηρό στο Sandy Hook στο Κονέκτικατ μέχρι και το τελευταίο στο Uvalde του Τέξας. Ο δεύτερος αριθμός είναι οι νεκροί σε αυτές τις 13 περιπτώσεις. Το χθεσινό αποτελεί το δεύτερο πιο αιματηρό περιστατικό πυροβολισμών σε σχολείο στην Αμερική από τη στιγμή που άρχισε να υπάρχει καταγραφή.

    Στις 14 Δεκεμβρίου του 2012 ο Adam Lanza εισέβαλε στο Sandy Hook Elementary και σκόρπιζε το θάνατο με 28 ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους, ως επί το πλείστον παιδιά. Λιγότερο από 10 χρόνια μετά, ένας 18χρονος ακολουθεί τα χνάρια του μετά από κυνηγητό με την αστυνομία και σκοτώνει 21 ανθρώπους, 19 παιδιά και 2 δασκάλους.

    Η κουβέντα για την οπλοκατοχή στις ΗΠΑ είναι διαρκής και κάθε χρόνο έρχεται στο προσκήνιο τουλάχιστον 2-3 φορές για περιστατικά μεγάλης έκτασης. Ακριβώς δύο χρόνια μετά τον θάνατο του George Floyd από αστυνομικό που πατούσε επί 9 λεπτά στον λαιμό του, οι αλλαγές στις ΗΠΑ γίνονται για λίγες ημέρες και μετά επιστρέφουν όλα στην κανονικότητα τους.

    Το Κογκρέσο και η Γερουσία γέμισαν από το ξημέρωμα με ομιλίες εκπροσώπων του αμερικανικού λαού κατά της οπλοκατοχής. Πάρα πολλοί υπενθύμιζαν πως πρέπει να μπει ένα όριο. Ποιος όμως θα τολμήσει να τα βάλει με τόσα κράτη; Οι ΗΠΑ δεν είναι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά ασύντακτα και ανεξάρτητα κράτη που όποτε τους βολεύει, μπορεί και να υπακούσουν στην κεντρική κυβέρνηση.

    Τέξας, μια χώρα μέσα στις ΗΠΑ

    Το Τέξας είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση. Στα δύο χρόνια της πανδημίας δεν έχει υπάρξει ποτέ ούτε μια νομοθεσία για μάσκες και κοινωνικά μέτρα προστασίας. Αν μάλιστα φορέσεις μάσκα, θα σε κοιτάξουν περίεργα και θα σε θεωρήσουν ως και επικίνδυνο. Σε μια πολιτεία κατακόκκινη, ποτισμένη από τον πιο ακραίο συντηρητισμό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, που το μυαλό τους είναι ποτισμένο με πετρέλαιο και άρνηση προς οποιαδήποτε μορφή εξέλιξης, αυτό που συνέβη χθες, είναι μάλλον το πιο αναμενόμενο.

    Δεν πάμε πολύ μακριά. Μόλις το 2015 ο κυβερνήτης της πολιτείας, ο Greg Abbott, τουίταρε για το πόσο ντροπή νιώθει που η πολιτεία του είναι πίσω από την Καλιφόρνια στην οπλοκατοχή. Τότε ήταν που νομοθετήθηκε η ελευθερία όλων σε πανεπιστημιακά κάμπους να έχουν ένα όπλο χειρός και η ελευθερία να κυκλοφορούν με καραμπίνες δημόσια.

    Πριν ένα χρόνο πέρασε έναν νόμο που πρακτικά καταργούσε κάθε περιορισμό και επέτρεπε σε οποιονδήποτε είναι άνω των 21 ετών να έχει ένα όπλο στην κατοχή του. Δίχως κάποιο τεστ, δίχως κάποια αξιολόγηση προσωπικότητας σε πνευματικό και ψυχολογικό επίπεδο. Έχεις τα λεφτά; Δώστα και πάρε ό,τι θες.

    «Η ισχυρότερη νομοθεσία Δεύτερης Τροπολογίας στην ιστορία του Τέξας». Έτσι χαρακτήρισε αυτή την αλλαγή στο νομικό καθεστώς ο Abbott. Και όπως συμβαίνει στον αμερικανικό νότο, όταν κάτι συμβαίνει στο Τέξας, αρχίζει και εξαπλώνεται. Ειδικά όπου υπάρχει υψηλό ποσοστό Ρεπουμπλικάνων.

    Εκείνο που κάνει το σκηνικό οξύμωρο στο Τέξας, είναι πως μόλις πέρσι έγινε μια δημοσκόπηση που κατέδειξε ότι το 60% των πολιτών θέλουν να υπάρχει άδεια οπλοκατοχής και αξιολόγηση στους κατόχους. Άρα, το Τέξας παρακούει την πλειοψηφία, καταργεί την υπέρτατη αρχή της δημοκρατίας και απλώς ικανοποιεί τις φαντασιώσεις λίγων πυροβολημένων.

     

    Ο αριθμός των νεκρών σε σχολεία στις ΗΠΑ ανά έτος

    Η ισχυρότερη δημοκρατία (;) του κόσμου

    Μέχρι και αρκετά πρόσφατα – για κάποιους ισχύει ακόμη – μιλάνε για το αμερικανικό όνειρο. The American Dream. Οι ΗΠΑ μόνο Γη της Επαγγελίας δεν είναι. Κι αυτό ίσχυε πάντα, απλώς κατάφερνε να το καμουφλάρει. Από την ημέρα που εμφανίστηκε ο Trump, σαν να άνοιξε το φράγμα. Δεν εμφανίστηκαν επί Trump. Απελευθερώθηκαν στη δική του βάρδια. Και τώρα ο Biden είναι ακόμα πιο ανίκανος να τα εμποδίσει. Όπως ανίκανος ήταν και ο Obama. Όπως ανίκανος θα είναι κάθε Πρόεδρος των ΗΠΑ.

    Τι νόημα έχει να είσαι ο ισχυρότερος ηγέτης στον πλανήτη και να μη μπορείς να επιβληθείς σε ένα μάτσο καουμπόηδες; Το American Dream είναι ένα American Nightmare.

    Ο γερουσιαστής του Κονέκτικατ, εκεί όπου έγινε το πιο αιματηρό συμβάν σε σχολείο, το Sandy Hook, μίλησε χθες βράδυ στη Γερουσία, που είναι εκείνη που τόσα χρόνια απλώνει τα πίσω πόδια και αντιστέκεται, και αναρωτήθηκε το απλό: «Τι κάνουμε; Γιατί είστε εδώ, αν όχι για να λύσετε ένα τόσο μεγάλο πρόβλημα όπως αυτό…Είναι αναπόφευκτο. Αυτό συμβαίνει μόνο σε τούτη τη χώρα. Πουθενά αλλού. Πουθενά αλλού δε λένε οι γονείς στα παιδιά τους να κλειστούν στο μπάνιο και να μείνουν για 5 λεπτά επειδή μπορεί να έχει μπει κάποιος στο σχολείο με όπλο. Τι κάνουμε..;».

    Ο Steve Kerr, αυτός ο τεράστιος άνθρωπος του αθλητισμού, βγήκε χθες βράδυ μετά την ήττα της ομάδας του από τους Μάβερικς και άφησε στην άκρη το μπάσκετ, ζητώντας από τη Γερουσία και το Κογκρέσο να νομοθετήσουν για το background check όσων αγοράζουν όπλα. «50 άνθρωποι κρατάνε αιχμαλώτους το 90% του έθνους για να μη χάσουν την εξουσία. Είναι άθλιο. Αρκετά τους ανέχτηκα».

    Στα μέσα Απριλίου ένας άγνωστος άρχισε να πυροβολεί στο μετρό της Νέας Υόρκης, στο Μπρούκλιν. Δύο βδομάδες πριν στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης ένας τύπος άνοιγε πυρ κατά Αφροαμερικάνων. Χθες, είχαμε το Uvalde. Είναι παράξενο το ότι χρησιμοποιώ πληθυντικό. Οι ΗΠΑ είναι μακριά μας. Ή μήπως δεν είναι; Όχι μόνο γι΄αυτό που αναλύουμε και στο νέο τεύχος του Nitro, αλλά και για κάτι πολύ εύστοχο που διάβασα στα social, αλλά δε θυμάμαι την πηγή.

    Αν θες να δεις την Ελλάδα του αύριο, δες την Αμερική του σήμερα.

    Αλλά κι αυτό να μην είναι το διακύβευμα, είναι απορίας άξιο το πώς παραμένουν κάποια κίβδηλα θέσφατα μέσα στο κεφάλι μας, παρά τα όσα συμβαίνουν. Θα ξεχαστούν οι νεκροί. Θα ξεχαστούν τα νεκρά παιδιά και πάλι θα θέλουμε να πάμε στις ΗΠΑ για να βγάλουμε τα πολλά λεφτά. Με τι κόστος όμως; Πώς να αντέξει ένας νορμάλ άνθρωπος μέσα σε μια χώρα που κάθε 100 μέτρα είναι εντελώς διαφορετικά από τα προηγούμενα 100;

    Είναι όπως το είπε ο μπασκετμπολίστας των Ουόριορς μετά το ματς χθες με τους Μάβερικς. «Στις ΗΠΑ είναι πιο εύκολο να πάρεις όπλο από βρεφικό γάλα».

    Κάποια στιγμή θα πρέπει η Ευρώπη ιδίως να αντιμετωπίσει τις ΗΠΑ όπως ακριβώς αντιμετωπίζει τώρα τη Ρωσία. Ως κάτι που περισσότερο διασαλεύει την ευρωπαϊκή ενότητα σε επίπεδο αξιών και ιδεώδους, παρά ως μια αναγκαία σύμμαχο.

    Διαβάστε ακόμη στο Nitro.gr:

    ΗΠΑ: Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε απόφαση του 1973 υπέρ των αμβλώσεων

    Παγκόσμια ανησυχία για την ευλογιά των πιθήκων – Σύσταση από ECDC για προετοιμασία προγράμματος εμβολιασμού

    Οι 100.000 «εξαφανισμένοι» του Μεξικού – Τετραπλάσιος ο αριθμός των νέων αγνοουμένων το 2022