Πίνακας Περιεχομένων
    1. Πώς η Λίβερπουλ έγινε σημείο αναφοράς στην καριέρα του Βινίσιους
    2. Ο Βινίσιους έχει ξεκλειδώσει πλήρως τον εαυτό του – ξεκάθαρα
    3. Απόλαυση, ακριβώς αυτό, πόσο δίκιο έχεις φίλε Κάρλο

    Ο Βραζιλιάνος επιθετικός της Ρεάλ Μαδρίτης κατατρόπωσε τη Λίβερπουλ και το όνομά του μπαίνει πια δυνατά στη λίστα με τους mega star ενός σπορ που υπηρετεί με σπάνια αρτιότητα.

    Γράφει ο Γιώργος Καραχάλιος

    Δεν πάει καιρός από την εποχή που δύσκολα έλεγε κανείς θαρρετά το όνομα του Βινίσιους σε μια συζήτηση αναφορικά με τους πιθανούς σταρ του μέλλοντος στο ποδόσφαιρο. Σε καμία των περιπτώσεων επειδή ο Βραζιλιάνος δεν διέθετε το απαραίτητο potential. Ήταν, κυρίως, αυτή η εκνευριστική του τάση να μην τελειώνει σωστά τις φάσεις, να ενεργεί επιπόλαια και βιαστικά.

    H τελευταία γεύση μένει και του είχαν κολλήσει στάμπες. Χασογκόλης, ελάχιστα καθοριστικός, δίχως το απαραίτητο μέταλλο για το top level. Το νεαρό της ηλικίας ήταν βάσιμη δικαιολογία, αλλά λίγοι εμφανιζόντουσαν πρόθυμοι να του την πιστώσουν. Η ευλογία και η κατάρα του να παίζεις σε ένα από τα κορυφαία κλαμπ του πλανήτη.

    Πώς η Λίβερπουλ έγινε σημείο αναφοράς στην καριέρα του Βινίσιους

    Και για δες, ήταν η Λίβερπουλ που άλλαξε όλη την αφήγηση. Απρίλιος του 2021 ήταν, όταν ήρθε ένα 3-1 υπέρ της Ρεάλ που φαινόταν πως είχε τα φόντα να αποτελέσει ορόσημο επί προσωπικού. Για πρώτη φορά τότε μετά από συνολικά 106 ματς στην καριέρα του, ο Βινίσιους πέτυχε δύο γκολ σε ένα 90λεπτο. Για πρώτη φορά, έπαιξε ως ηγέτης, απελευθερωμένος από δεύτερες σκέψεις και κατανικώντας τον κακό εαυτό του.

    «Είμαι χαρούμενος επειδή χρειαζόταν κάτι τέτοιο για να ενισχυθεί η αυτοπεποίθησή του», καμάρωνε ο τότε προπονητής του,  Ζινεντίν Ζιντάν. Ο Γάλλος, παρεμπιπτόντως, ήταν πάντα μεγάλος φαν του. Αρχής γενομένης από το 2018 όταν δηλαδή ο άλλοτε παίκτης της Φλαμένγκο έφτασε στη Μαδρίτη με την ετικέτα του μεγάλου ταλέντου.

    Ο Βινίσιους έχει ξεκλειδώσει πλήρως τον εαυτό του – ξεκάθαρα

    Από εκείνο το βράδυ κι έπειτα, ο Βραζιλιάνος δεν κοίταξε ποτέ ξανά πίσω. Κάπως έτσι, κανείς πλέον τον τολμάει να τον αγνοήσει στις κουβέντες για τους «μεγάλους» στο σπορ. Πάλι ένα ματς κόντρα στη Λίβερπουλ, το βράδυ της Τρίτης (21/2) στο «Άνφιλντ» ήρθε να επιβεβαιώσει πως αυτή τη στιγμή ο Βινίσιους είναι στους hot παίκτες εκεί έξω, αν όχι ο πιο hot – με τον Κιλιάν Εμπαπέ πρακτικά κοντράρεται.

    Το 2-0 του 14’ ήταν μεγάλο σοκ για τους «μερένγκες», αλλά αυτός οργάνωσε την αντεπίθεση, τη remontada. Το επιβλητικό τελικό 5-2 που μετατρέπει σε λεωφόρο το δρόμο των Μαδριλένων για πρόκριση στα προημιτελικά του Champions League και τον Γιούργκεν Κλοπ με σκέψεις να πάρει το καπελάκι του και να φύγει, φέρει σε μεγάλο βαθμό την υπογραφή του. Με δύο γκολ, μία ασίστ, με ασταμάτητη ενέργεια, έκανε την άμυνα των «ρεντς» να τρέμει.

    «Ο Βίνι μας επέτρεψε να πάρουμε ξανά ανάσα», έλεγε ο Τιμπό Κουρτουά, πρώτος το ‘χε ανάγκη ο Βέλγος γκολκίπερ μετά την παιδαριώδη γκάφα του που οδήγησε στο 2-0. Συμβαίνει συχνά στο ποδόσφαιρο, ένα γκολ να αλλάζει τα πάντα. Εν προκειμένω ήταν αυτό που μείωσε το σκορ σε 2-1, που έδειξε πως η «Βασίλισσα» είχε ταραχτεί, αλλά όχι τόσο ώστε να καταρρεύσει. Ο Βινίσιους το έκανε πιθανό. Το έκανε πράξη. Επειδή ακριβώς παίζει πια με απόλυτη πίστη στις δυνάμεις του, «ψυχρό αίμα» σε κάθε περίσταση.

    Απόλαυση, ακριβώς αυτό, πόσο δίκιο έχεις φίλε Κάρλο

    Μετά τη λήξη οι οπαδοί της Λίβερπουλ έδειξαν πόσο εστέτ ποδοσφαιρόφιλοι είναι και αφήνοντας την πίκρα τους κατά μέρος, χειροκρότησαν τους Καρίμ Μπενζεμά και Λούκα Μόντριτς. Το πιο δυνατό χειροκρότημα πάντως, επιτρέψτε μας να πούμε, το άξιζε ο Βινίσιους. Στα 22 του, ολοένα μεγαλώνει «παικτικά». Γίνεται και πιο εντυπωσιακός.

    «Κατά τη γνώμη μου αυτή τη στιγμή είναι ο πιο καθοριστικός παίκτης στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Για τη συνέπειά του, για την αξιοπιστία του. Δεν σταματάει ποτέ, σουτάρει, πασάρει, σκοράρει. Σήμερα (σ.σ.: χθες) ήταν κάτι παραπάνω από σημαντικός», είπε ο Κάρλο Αντσελότι. Την προηγούμενη, στην press conference, ο Ιταλός προπονητής της Ρεάλ είχε χρησιμοποιήσει άλλη λέξη για να περιγράψει τον παίκτη του: «Απόλαυση». Δεν θα μπορούσαμε να το θέσουμε καλύτερα.