Πίνακας Περιεχομένων
    1. Τι ισχύει για τον υμένα και πόσο σχέση έχει, τελικά, με την έννοια της παρθενιάς;
      1. Κατά πόσο είναι «παρθενικός» ο υμένας αυτός;
      2. Όταν «σπάει» ο υμένας, τι γίνεται;
      3. Ο υμένας σκίζεται μόνο από σεξουαλική δραστηριότητα;
      4. Που βρίσκεται ο υμένας;
      5. Πονάει όταν σπάει;
      6. Αποδεικνύεται ιατρικά/επιστημονικά η παρθενία;
      7. Δεν «χάνεις» την παρθενιά σου – Δεν χάνεις τίποτα

    Είναι ή δεν είναι κοινωνική κατασκευή ο παρθενικός υμένας; Τι ισχύει;

    Όλοι έχουμε ακούσει ιστορίες από «τα παλιά τα χρόνια» που την πρώτη νύχτα του γάμου οι γαμπροί άπλωναν στο μπαλκόνι τα ματωμένα σεντόνια για να αποδείξουν την παρθενία της νύφης τους. Στην πραγματικότητα, πολλά ζευγάρια αναγκάστηκαν να ρίξουν απλώς ντοματοχυμό στα σεντόνια αυτά καθώς ο υμένας είχε σπάσει ήδη.

    Με την εξέλιξη της επιστήμης αποδείχτηκε, επιτέλους, ότι ο υμένας αυτός δεν είχε σχέση με την κατάσταση της «παρθενίας» η οποία είναι μία έννοια περισσότερο κατασκευασμένη ώστε να στηρίξει το αφήγημα της παραδοσιακής οικογένειας, όπου οι γυναίκες καλούνται να περιμένουν τον «έναν» με σκοπό να τεκνοποιήσουν, αντί να εξερευνούν την σεξουαλικότητά τους.

    Έτσι, σήμερα θα συζητήσουμε 9 μύθους και αλήθειες σχετικά με τον «παρθενικό» υμένα. 

    Τι ισχύει για τον υμένα και πόσο σχέση έχει, τελικά, με την έννοια της παρθενιάς;

    Κατά πόσο είναι «παρθενικός» ο υμένας αυτός;

    Ας ξεκινήσουμε από τι ισχύει. Ισχύει ότι υπάρχει ένας υμένας στην είσοδο του κόλπου αλλά δεν σχετίζεται πάντα με την «παρθενία» μίας γυναίκας, η οποία είναι κατά μεγάλο ποσοστό όντως μύθος. Με απλά λόγια, πρόκειται για μία λεπτή μεμβράνη στην είσοδο του κόλπου που δημιουργείται φυσικά στο σώμα κάθε γυναίκας. Δεν έχει σχηματιστεί για να υποδεικνύει εάν κάποια γυναίκα έχει έρθει ή όχι σε σεξουαλική επαφή.

    Όταν «σπάει» ο υμένας, τι γίνεται;

    Αυτό που, επίσης, πολλοί δεν γνωρίζουν είναι ότι όταν ο υμένας αυτός δεν «σπάει», απλά σκίζεται και τρέχει λίγο αίμα, το οποίο είναι απόλυτα φυσιολογικό. Γεγονός που σημαίνει ότι οι περισσότερες γυναίκες ακόμη έχουν κομμάτι του, αφού αποτελεί φυσιολογικό μέρος του κόλπου και της ανατομίας τους.

    Ο υμένας σκίζεται μόνο από σεξουαλική δραστηριότητα;

    Ωστόσο, επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι ο παρθενικός υμένας ούτε υπάρχει σε όλες τις γυναίκες, ούτε σπάει με την πρώτη φορά κατά την οποία έρχονται σε σεξουαλική επαφή. Επιπλέον, σε πολλές άλλες μπορεί να σπάσει πριν το σεξ (κατά την διάρκεια προκαταρκτικών), λόγω έντονης γυμναστικής ή λόγω άσχετων τραυματισμών. Σε άλλες, έχει σπάσει από την χρήση ταμπόν.

    Που βρίσκεται ο υμένας;

    υμένας καλύπτει μερικώς το άνοιγμα του κόλπου και βρίσκεται περίπου 2 εκατοστά μέσα. Σε μερικές πολύ σπάνιες περιπτώσεις, καλύπτει όλο το άνοιγμα του κόλπου αλλά αυτό εμφανίζεται σε λιγότερο από το 0.05% των γυναικών. Η θέση του είναι που τον καθιστά τόσο ευαίσθητο, καθώς πρόκειται για μία αρκετά ελαστική μεμβράνη που ειδάλλως μπορεί να άντεχε πολλές παραπάνω διεισδύσεις.

    Πονάει όταν σπάει;

    Όχι απαραίτητα. Κάποιες έχουν βιώσει πόνο την πρώτη τους φορά, ο οποίος όμως μπορεί να μην έχει καν να κάνει με τον υμένα αλλά με το άγχος και την αμηχανία της πρώτης φοράς που κάνουν σεξ.

    Οι περισσότερες γυναίκες, όμως, δεν νιώθουν καν ότι σπάει. Εάν δεν έβλεπαν το αίμα, δεν θα είχαν παρατηρήσει καν την αλλαγή.

    Αποδεικνύεται ιατρικά/επιστημονικά η παρθενία;

    Όχι. Εκτός από το «σπάσιμο» του υμένα, το οποίο όπως είπαμε παραπάνω είναι αναξιόπιστο τεστ, η «παρθενία» ούτε αποδεικνύεται κάπως ούτε έχει κάποια ιατρική σημασία για την ανατομία και υγεία της γυναίκας. Όπως ακριβώς και στους άντρες, δεν υπάρχουν πρακτικές αλλαγές όταν κάποιος κάνει για πρώτη φορά (διεισδυτικό) σεξ.

    Εξάλλου, ως σεξ δεν μετράει μόνο η διείσδυση στον κόλπο. Υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί τρόποι να κάνει κανείς σεξ, τους οποίους έχουμε αποκλείσει από την ιδέα της παρθενίας. Ας πούμε, τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια δεν έχουν «χάσει» την παρθενιά τους;

    Σύμφωνα με τον φεμινισμό, που τάσσεται εδώ και χρόνια κατά της έννοιας αυτής, την παρθενίας την εδραίωσε η πατριαρχική κοινωνία ώστε να ωθήσει τις γυναίκες να αρκούνται σε έναν σύντροφο όταν ερχόταν η ανάγκη να τεκνοποιήσουν.